Ik ben al geruime tijd via Facebook verbonden met Gerryo Voermans. Ze is volgt net als ik groepen en pagina’s over voeding en leefstijl. Tijdens de LCHF Belevingsmarkt in Leende heb ik haar in het echt ontmoet. Ze vertelde me haar verhaal en ik was zeer onder de indruk. Ze hoopt met dit verhaal ook anderen te inspireren om ook weer hun levensplezier te herwinnen net zoals zij.

Het ingrijpende verhaal van Gerryo.

11 sept 2014, rond 15.00u , een warme na-zomerse dag op een druk terras aan t lunchen met mijn oudste dochter. Op een gegeven moment wilde ik wat cola drinken en kon mijn glas niet pakken…. mijn dochter keek al vreemd, zo van; uhhh gaat t wel? Ik schudde mijn hoofd, resette mezelf en probeerde het opnieuw. Vlees aan mijn vork prikken ging ook niet meer lukken. Het leek wel of ik dronken was. Voelde me ineens heel raar, het gevoel dat je in een lift hard naar beneden gaat. Nog niets echt in de gaten , ging ik toch maar even binnen zitten. Ik voelde me steeds ongemakkelijker en zat mezelf enorm in de weg. Wist totaal niet wat er met me aan de hand was totdat mijn rechter kant van mijn gezicht verlamde. Ik wist , door protocollen van mijn werk, direct dat het mis was en al snel stond de ambulance klaar om mij mee te nemen. Eenmaal in het ziekenhuis begon voor mij de nachtmerrie ….

Inmiddels een bloeddruk van 220/140, kon niet aan de trombolyse ivm de hoge bloeddruk. Die moest eerst omlaag. Net binnen de 4 uur na het infarct konden ze beginnen met de trombolyse.

Vanaf dat moment veranderde mijn leven voorgoed….

vol ongeloof lag ik op de stroke-unit.

Ik ??? Was dit met mij gebeurd ??? Dat kan niet… ik zag mijn kinderen achter in de ziekenhuiskamer en dacht dat mijn laatste uur geslagen was. Ik kon nauwelijks praten en alles ging aan me voorbij. Het enige wat ik kon was huilen, huilen en nog eens huilen . Waarom ik?? Ik leefde toch gezond?? ( dacht ik toen)

Tegelijkertijd schaamde ik me, praatte als een dronken vrouw, voelde me dom stom alles tegelijk. Ik voelde mij niet meer waardig. Na alle toeters en bellen mocht ik na 3 dagen, na veel zeuren,naar huis. Totaal aan mijn lot over gelaten. Kon geen vijftig meter lopen, kon niet fatsoenlijk praten, schrijven, lezen, staan, mijn gezicht stond scheef, echt een ware hel op aarde, waarin ik was beland.. Revalidatie moest direct starten maar begon pas na 1 mnd. Binnen die maand besloot mijn (ex) partner om niet meer met mij verder te willen.

Er daar stond ik, helemaal alleen… met een handje vol vrienden. De hel werd werkelijkheid … als ik toen mijn zus en mijn ouders niet had gehad zou ik niet geweten hebben hoe ik hier uit gekomen was.

Er volgde een hele nare tijd,

Ik had mijn emoties niet onder controle en schold iedereen die me lief was, te onpas uit. Niks voor mij,zelfs mijn eigen kinderen. Zoveel gehuild omwat er uit mijn mond kwam wat ik zo niet bedoelde… ik had geen rem meer, zeiden ze in het ziekenhuis en moest er maar mee leren leven. Ook mijn korte termijn geheugen, volgens neuro psychologisch onderzoek, lager dan laag gescoord, moest maar leren leven met pen en papier bij de hand te hebben, volgens t revalidatie team…. zou nooit meer herstellen …mijn energie level zou nauwelijks verhogen, moest ik maar accepteren, volgens de revalidatie arts.

🤬🤬🤬🤬🤬🤬 als ik toen wist, wat ik nu 4 jaar later allemaal weet ….

 

De vervelende periode die daarop volgde zal ik jullie besparen en ga nu verder vanaf het moment dat ik zelf voor mezelf beter MOEST worden.

 

Op een gegeven moment sloeg de verveling toe, de muren kwamen op me af. Ik zei tegen mijn moeder, “wat moet ik toch met al die vrije tijd !!” Gek werd ik ervan. Wilde zelfs weer werken, ook gedaan, maar ging niet meer. Dat was ook weer een heel iets… ik kon mijn beroep niet meer uit oefenen.. was weer een enorme giga tegenslag (ik was tandartsassistente)

Mijn zus zei toen; waarom ga je niet mee sporten? Paar uurtjes per week ? Nou, zij had achteraf gezien , de helft van het toverwoord uitgesproken! En daar ging ik los !

Ik kon werkelijk niets en ging toch mee met een lesje bodypump. Met de laagste gewichtjes deed ik mee! Totall los, op, kapot en moe ging ik terug, maar had zon overweldigend goed gevoel ,dat ik zat te popelen voor de volgende les. Al snel werd dit een vast ritueel in mijn dagpatroon. Tijdens het bodypumpen zag ik ook mensen spinnen, en dacht ; ik doe dat erbij! Al gauw sporten ik zon 6 uur per week. Had nauwelijks energie over voor andere dingen, buiten mijn dagelijkse dingetjes, maar had het er graag voor over! Ik voelde mij immers zo goed!

Toen “moest” ik van de neuroloog ook aan de statines. Ziek was ik ervan, kon niet meer van de spierpijn sporten en begon me toen de verdiepen in de rotzooi die ik slikte. (Had overigens perfecte cholesterol waardes….) hiermee was ik gestopt .

sloot me ook aan bij lotgenoten groepen op facebook en kreeg een heel leuk contact met een lotgenoot. Die kreeg mij zover dat ik weer opnieuw ging revalideren, want ik had dat gestopt omdat ik dacht dat ik dit niet nodig had 🤔…. zo dankbaar dat ik dat alsnog heb gedaan.

Mijn energie was wel beter, maar nog lang niet wat ik wenste. Ook mijn geheugen werd weinig beter, liet mij nog te vaak inde steek.

Op een gegeven moment ging ik naar een festival , wat ik bijna cancelde vanwege mijn vermoeidheid . Daar leerde ik een man kennen en kreeg een relatie met hem.

Vanaf dat moment ging mijn herstel berg opwaarts. Het geluk trof, dat hij orthomoleculair/kpni therapeut en personal trainer is. Samen met hem ben ik aan een trainings en Voedingsprogramma begonnen. Hij heeft mij zoveel geleerd… Zonder hem was ik nooit zover gekomen.

Ik begon met krachttraining , hardlopen, yoga, met tijden vasten, koolhydraten minderen enz enz. Ik kreeg steeds meer energie. Kon na een tijd ook weer stukjes lezen. Alle informatie zocht ik op! Verdiepte me ook in de medicijnen die ik slikte , en daar was ik ook mee gestopt. Na een jaar was ik klaar om een ketogeen levensstijl te gaan doen.

 

– Sinds die tijd heb ik de grootste winst ooit behaald. –

 

Voor mijn “Keto tijd”, sliep ik vaak overdag en lag savonds rond 20.00u, uiterlijk 21u in bed. Kon nog steeds geen spontaan gesprek voeren zonder te haperen…

Nu kan ik gewoon als een “normaal” persoon de dag doorbrengen en rond 22, 22.30u naar bed. Zelfs als ik visite heb, later.

Ook ben ik begonnen met intermitting fasting, eerst 5:2, toen 18-6 en soms 24uurs vasten , allemaal voor mijn brein.

 

Ik heb geen brainfog meer, ben super helder in mijn hoofd, kan een gesprek voeren , bijna zonder stotteren of zoekend naar woorden, geheugen zo goed als terug, cursus Spaans zelfs begonnen!, heb mijn emoties onder controle en kan met stressvolle situaties overweg. Ook (yin/yang)yoga heeft hier erg veel mee geholpen om weer de rust in mezelf terug te krijgen. Sport nog steeds zo’n 7 a 8 u per week.

Afgelopen zomervakantie ben ik ALLEEN met mijn dochters gaan kamperen in de Ardennen , zelf de tent opgezet alles! Ik flipte niet 1x van de stress ondanks het 35gr of meer was. Zo trots op mezelf 👊🏻

Ik heb wel eens weer wat meer khd gegeten, maar dat gaat niet meer werken voor mij. Zit gemiddeld rond de 25 khd pd. De gezondheidsvoordelen die ik hiermee heb is ongekend .

Het verbaasd me werkelijk hoe ik nu ben geworden. Dit had ik nooit, maar dan nooit durven hopen … heb zoveel levensplezier terug!

Leef nu alweer 1jr en 8 mnd ketogeen.

De vijf pijlers denk ik goed in de hand te hebben nu. Heb onlangs helaas mijn relatie met mijn vriend moeten beëindigen om de pijler stress onder controle te krijgen. Dit laatste was ontzettend moeilijk maar wel nodig voor mijn gezondheid ….

 

Als ik mensen wil vertellen hoe goed het met me gaat, willen ze maar weinig horen over mijn nieuwe levensstijl . Krijg altijd commentaar, en had t gevoel me altijd te moeten verdedigen . Daar ben ik mee gestopt en vertel t alleen nog maar als ze er om vragen.

Keer diabetes om met Je Leefstijl Als Medicijn

Besloten Facebook groep voor mensen die hun diabetes om willen keren met leefstijl als medicijn daarbij elkaar te motiveren en te steunen op dit pad naar gezondheid, meer energie en welbevinden. We hebben live video's maar ook delen we recepten en motiveren en steunen we elkaar. Veel leden zijn inmiddels medicatievrij en zijn daarnaast ook flink afgevallen.

Wil jij ook je diabetes omkeren met Je Leefstijl Als Medicijn wordt dan geheel vrijblijvend en gratis lid van onze groep.

Deze groep is uitsluitend toegankelijk voor mensen met diabetes type 2.

Sponsoring en Ondersteuning

Het sponsor bedrag tot nu toe: 1.860 Euro

steun het werk van de Stichting Je Leefstijl Als Medicijn

 

Help ons om in 2019 het aantal mensen met diabetes type 2 met 100.000 te verlagen.

 

Uw bijdrage is welkom op bankrekening nummer NL46RABO 0331 9175 13

Facebook groep Leefstijl als Medicijn Platform

De Facebook groep Leefstijl als Medicijn Platform is een groep waar iedereen mee kan praten leefstijl. Je bent van harte welkom om mee te doen met deze discussie. Je kan zelf onderwerpen of vragen plaatsen maar ook gewoon meelezen met de vele interessante discussies daar.

Facebook pagina Stichting Je Leefstijl Als Medicijn

De Facebook pagina Leefstijl als Medicijn / Lifestyle as Medicine brengt nieuws en wetenswaardigheden op het gebied van een gezonde leefstijl. Like deze pagina dan ben je altijd op de hoogte van wat er actueel is over het onderwerp leefstijl als medicijn.

Contact opnemen

Deze website is een initiatief van de stichting Je Leefstijl als Medicijn. Heb je vragen of opmerkingen kan je ons bereiken via e-mail contact@jeleefstijlalsmedicijn.nl of via onderstaand formulier. Bellen of WhatsApp kan ook op nummer 06 42 44 22 25. Dit is het nummer van Wim Tilburgs de voorzitter van de stichting Je Leefstijl als Medicijn.

Stichting Je Leefstijl Als Medicijn

KvK nummer 72173653

Bankrekening NL 46 RABO 0331 9175 13