Een holistische kijk op de mens, door de ogen van een huisarts. Seeing the bigger picture.

Een nieuwe studie – orthomoleculaire geneeskunde

Oude kennis opfrissen

Na nog een paar van dit soort gesprekken wist ik het zeker: ik wil deze studie doen. Ik wil mijn oude kennis opfrissen en aanvullen met voedingsleer. In mijn studententijd zat voedingsleer niet in de opleiding. Nog steeds nauwelijks trouwens. Maar daar komt verandering in, want voeding is ineens hot, ook onder artsen. Het is slechts een kwestie van tijd. De studenten zijn zich aan het verenigen en stáán er op dat voeding in het curriculum komt. Ik vermoed dat -naast de tijdgeest- het feit dat het aantal vrouwen de overhand krijgt in de collegezaal, hier een rol in speelt.

Weerstand bij het voorschrijven van medicijnen bij chronische ziekten

Ik merk bovendien al langer dat ik weerstand begin te voelen bij het voorschrijven van medicijnen. Dat wil zeggen, bij het voorschrijven van medicijnen die mensen levenslang moeten blijven slikken. Daar klopt iets niet aan. Zeggen we daarmee niet: ik kan uw symptomen wel onderdrukken, maar niet uw chronische kwaal genezen? Als dat immers wel zo was, dan kan dat medicijn toch weer na verloop van tijd gestaakt worden? Daarbij komt, ik zie er met regelmaat bijwerkingen van.

Terug naar de basis

Ik wil terug naar de basis. Ik wil weten hoe de mens op moleculair niveau functioneert, wat er mis gaat op dat niveau wanneer iemand ziek wordt, waaróm dat gebeurt en hoe we het tij kunnen keren. Deze studie klinkt daarvoor heel geschikt. Wat me er ook aan bevalt is dat men beweert dat de hele studie een wetenschappelijke basis heeft. Als dito opgeleide ben ik natuurlijk wars van behandelen op basis van overtuigingen en ideeën alleen.

Wat me ook bevalt is dat ik de hele opleiding in 1 jaar kan doen. Aan de universiteit van Wageningen bestaat alleen een fulltime studie voedingsleer van vier jaar. Dat is onmogelijk, naast mijn werk als huisarts.

Orthomoleculaire geneeskunde

Ortho betekent ‘juist’ of ‘recht’. Denk aan orthopedagogiek: de leer van ‘de juiste opvoeding’. Orthomoleculaire geneeskunde houdt in “genezen mbv de juiste moleculen”.  In eerste instantie door het vermijden van stress (wat dat met moleculen te maken heeft, ga ik u nog uitleggen), maar daarnaast door het nuttigen van voldoende gevarieerde en gezonde voeding (en wat dat op moleculair niveau met u doet, ga ik u ook nog uitleggen). Als als dat allebei onvoldoende lukt, of de klachten te hevig zijn en er nú iets moet gebeuren, kan er gekozen worden voor inname van supplementen (vitamines, mineralen, eiwitten, vetten, sporenelementen). Voor het laatste wil ik oppassen. Het mag niet zo zijn dat ik in plaats van medicijnen plots allerlei supplementen ga voorschrijven. Alhoewel het voorschrijven van vitamines, mineralen, eiwitten, vetten en sporenelementen wel al veel beter klinkt :-).

Voedings- en leefstijl advies

Voedings- en leefstijl advies, daar wil ik dus alles van weten. Want wat is er nou logischer dan dat dáár een oorzaak zou kunnen liggen, als er sprake is van het ontstaan van een ziekte, vooral als die maar niet over wil gaan? En vooral als we kunnen constateren dat er steeds meer chronische kwalen lijken te ontstaan, de mens almaar dikker wordt en onze voeding in ruim een halve eeuw tijd enorm is veranderd?

Ik begreep van Ischa dat zij niet om werk verlegen zit, patiënten vinden haar van heinde en verre. Mijn collegae kennen de studie onvoldoende en hebben er desondanks nogal eens een oordeel over. Hoe dat samengaat is me altijd weer een raadsel, hoe kun je nu oordelen over iets dat je niet kent? Deze geneeswijze wordt door hen nogal eens “zweverig” genoemd of onder kwakzalverij geschaard. Dat maakt het voor mij ook spannend om me in te schrijven voor deze studie. Onder dokters is de ‘peer-pressure‘ namelijk groot. We zijn allemaal bang voor reputatieverlies en afwijzing. Door collega’s, de zorgverzekeraar, de universiteit waar je eventueel aan verbonden bent, de inspecteur van Volksgezondheid en tot slot ook je patiënten. Mijn allereerste opmerking op Facebook over deze studie, leverde direct een reactie op van een van mijn patiënten. Hij verwees naar een (zeer gedateerd) artikeltje van de Vereniging tegen Kwakzalverij. Daar schrok ik best van. De toon die de leden van deze vereniging aanslaan in hun kritiek, vind ik namelijk nogal eens erg onplezierig. De bedoeling van deze vereniging is heel nobel en het is goed dat er zo kritisch op elkaar gelet wordt. Maar soms lijkt het er wel op dat de leden persoonlijke vetes aan het uitvechten zijn in plaats van leveren van een oordeelloze reactie.

Hoe het ook zij, wie zijn eigen weg wil gaan, moet leren het oordeel van een ander te verduren, leerde ik bij Phoenix in Utrecht, tijdens een workshop in het kader van mijn zelfbewustwordingsproces.

Aldus schreef ik me stoutmoedig in voor deze studie…..

Dit artikel is afkomstig van het persoonlijke blog van Lieneke van de Griendt:  www.condor.blog

Share This